Patrick

Patrick’s verhaal

Ik kwam voor het eerst in aanraking met meditatie toen ik als kind op karate
zat. Mijn sensei had zijn hele opleiding (tot de 5e Dan) in Japan gevolgd bij
één meester, zoals wel eens te zien is in de betere film over de krijgskunsten.
Zijn meester was zenboeddhist en zo bracht mijn sensei ons ook de
grondbeginselen van het zenboedhisme bij, waaronder meditatie. Na mijn
studietijd heb ik mij verder verdiept in het boeddhisme door me aan te sluiten
bij het Rigpa centrum in Amsterdam.
Wat is meditatie nou echt? Wat is yoga nou echt? Hoe hebben de oude meesters
dit pakweg 3000 jaar geleden nou eigenlijk echt bedoelt? Wat blijft er over als
we alle hippe termen en labels eraf halen? Op welke manieren kan je het
gebruiken en hoe integreer je eigenlijk wat je leert? Bij iedere nieuwe fase in
mijn leven krijg ik weer wat meer beeld bij deze vragen. Vragen die natuurlijk
gaan over het leven, de waarde van het leven en over geluk.
Mijn meditatietraining helpt mij bij iedere nieuwe levensfase maar ook mijn
opleiding als bioloog en mijn werk als psychiatrisch verpleegkundige helpen bij
het aangaan en ontvangen van uitdagingen. In mijn werk kwam ik veel mensen
tegen met ernstige existentiële uitdagingen en leerde ik dat het te volgen pad
bleek te liggen in vertragen, uitzoomen, voelen. Het integreren van emoties en
lichaamssensaties en van het heden en verleden.
Voor mij is yoga bewust werken met gewaarzijn en energie. Nirvana is beyond
concepts dus zie ik als hoogste praktische uiting van yoga het volgen van het Pad
van Belangeloos Handelen, oftewel Karma Yoga. In de kern draait het om aanwezig
zijn bij kleine alledaagse dingen en het vinden van voldoening en vitaliteit in
je dagelijkse ervaringen.